Odznaczenia

  • Virtuti Militari kl. 5
  • Medal Wojska 3x
  • Krzyż AK
  • Srebrny Krzyż Zasługi

Miejsce pochówku

kwatera II C 27, rząd 2, grób 2

Bibliografia

  • L. M. Bartelski. Polscy pisarze współcześni.
    W-wa 1977; WPH nr 1-2. W-wa 1990
  • J. Łukasiak. Szkoła Podchorążych Artylerii
    w Toruniu 1923-1939. Pruszków 2000
  • R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006
  • J. Poksiński. "TUN" Tatar-Utnik-Nowicki.
    Warszawa 1992

Dorobek literacki

  • Apoloniusz Zawilski. Bateria została, wyd. I Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1946 (łącznie VII wydań)
  • Apoloniusz Zawilski. Grzegorza Mała, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1962
  • Apoloniusz Zawilski. Szklane zbocze, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1963
  • Apoloniusz Zawilski. Bełchatów i jego historyczne awanse, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1967
  • Apoloniusz Zawilski. Złota szabla, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1967
  • Apoloniusz Zawilski. Opowieść o sprzedanym mieście, Nasza Księgarnia, Warszawa 1969
  • Apoloniusz Zawilski. Bitwy polskiego września, Nasza Księgarnia, Warszawa 1972
  • Apoloniusz Zawilski. Kamienne zegary, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1973
  • Apoloniusz Zawilski. Testament, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1983
  • Apoloniusz Zawilski. Bułgaria trzynastu wieków, Nasza Księgarnia, Warszawa 1979
  • Apoloniusz Zawilski. O wolność Bułgarii, wyd. Mon, Warszawa 1979
  • Apoloniusz Zawilski. Spadkobierca, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1983
  • Apoloniusz Zawilski. Misja, Nasza Księgarnia, Warszawa 1986
  • Apoloniusz Zawilski. Znów ożywiają kurhany.
    Wyd. SUOZUN, Wrocław 1997

Biogram

  • Ur. 03 XI 1912 w Kołodeżu pow. Łuck na Wołyniu,
    syn Franciszka i Antoniny ze Stefanowiczów
  • Uczęszczał do Gimnazjum im. T. Kościuszki w Łucku, gdzie
    w 1931 zdał egzamin maturalny W okresie nauki był aktywnym działał w harcerstwie. Był współredaktorem pisma szkolnego "Żak"
  • 1931 - 1932 - odbywał służbę wojskową na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty 27 DP przy 24 pp w Łucku
  • X 1932 - VIII 1935 - w Szkole Podchorążych Artylerii
    w Toruniu
  • X - X 1935 - odbywał praktyki w 15 pal w Bydgoszczy
  • 15 X 1935 - promowany na stopień ppor. artylerii
    z przydziałem do 15 pal w Bydgoszczy na stanowisko
    d-cy plutonu w 6 baterii
  • 19 III 1939 - awansowany na stopień porucznika artylerii, jako dowódca 6 baterii w II dywizjonie 15 pal (pełnił społecznie także funkcję oficera oświatowego w 15 pal)
  • I IX 1939 - dowodził 8 baterią III dywizjonu 15 pal w składzie 15 DP Armii "Pomorze", walcząc w rejonie jezior Koronowskich, potem w bojach odwrotowych, nad Bzurą, w Puszczy Kampinoskiej
  • 20 IX 1939 - ciężko ranny pod Laskami, operowany przez Niemców w świetle reflektorów samochodowych, przebywał później w szpitalu w Laskach, następnie w Warszawie
    i Lublinie, skąd został jako inwalida zwolniony w I 1941
  • 1939 - 1944 - działał w komórce wywiadowczej ZWZ/AK
    na terenie Lubartowa
  • 3 VIII 1944 - wcielony do Ludowego Wojska Polskiego; awansowany do stopnia mjr-a pracował w Wojskowym Instytucie Naukowo-Wydawniczym jako redaktor naczelny "Bellony" w Lublinie, potem w Łodzi.
  • 1948 - jednocześnie studiował na Wydziale Dramatycznym Państwowej Wyższej szkoły Teatralnej w Łodzi i Warszawie, uzyskując w 1950 dyplom
  • 1949 - przeniesiony do Wydawnictwa "Prasa Wojskowa"
    na stanowisko szefa wydawnictw fachowo-wojskowych.
  • 19 VII 1951 - zatrzymany przez agentów Informacji Wojskowej i uwięziony w więzieniu Informacji Wojskowej
    w Warszawie, gdzie przeszedł ciężkie śledztwo, tortury, znęcanie się i wymuszanie zeznań
  • 28 IV 1952 - wyrokiem Najwyższego Sądu Wojskowego został skazany na karę śmierci
  • V 1952 - Zgromadzenie Sędziów odrzuciło prośby rewizyjne
  • 19 XI 1952 - B. Bierut nie skorzystał z prawa łaski, zarządzając jednak wstrzymanie wykonania kary do czasu porozumienia się z organami śledczymi MBP; w celi śmierci oczekiwał przez 21 miesięcy na wykonanie wyroku
  • 25 I 1954 - decyzją Rady Państwa karę śmierci zamieniono mu na dożywotnie w więzienie. Znajdował się w fatalnym stanie zdrowia i przebywał na leczeniu w szpitalu we Wrocławiu.
  • 1955 - ze względu na stan zdrowia został zwolniony
    z więzienia
  • V 1956 - po wyjściu z więzienia i podleczeniu zdrowia podjął pracę jako kierownik literacki w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, potem w Teatrze Powszechnym w Łodzi
  • 1961 - skończył studia na Uniwersytecie Łódzkim, uzyskując dyplom mgr polonistyki; usunięty z pracy przez półtora roku prowadził gospodarstwo rolne niedaleko Bydgoszczy, potem pracował jako nauczyciel, a następnie pracownik kopalni
    w Bełchatowie
  • 1967 - po przejściu na emeryturę poświecił się całkowicie pracy literackiej
  • 1969 - podróżował po Wlk. Brytanii, Francji, RFN, Stanach Zjednoczonych; był autorem licznych reportaży, powieści
    i książek popularno-naukowych z tematyki historycznej (Bateria została, Bitwy polskiego września, Polskie fronty)
  • 1989 - został członkiem Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w Łodzi; awansowany przez MON do stopnia
    ppłk. w st. spoczynku
  • 1993 - jako pierwszy otrzymał w tytuł honorowego obywatela miasta Bełchatowa
  • 1995 - uzyskał doktorat na Wydziale Historii UJ w Krakowie; awansowany przez MON do stopnia płk w st. spoczynku
  • 2002 - za całokształt twórczości historycznej otrzymał tytuł doktora honoris causa Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie
    w Londynie
  • 20 VI 2004 - zmarł w Warszawie
© SH Cytadela, DGW zaktualizowano: 15.02.2010 8:07 statystyka