Odznaczenia

• Virtuti Militari kl. 5 nr 5255
  (za wojnę z bolszewikami), kl. 4 nr 00140
• Order Odrodzenia Polski kl. 4
• Krzyż Walecznych 3x
• Złoty Krzyż Zasługi

Miejsce pochówku

kwatera A 21, półkole, grób 1

Bibliografia

• Roczniki oficerskie 1924,1928,1932
• T. Jurga. Obrona Polski w 1939. W-wa 1990
• Głowacki.17 Wielkopolska Dywizja Piechoty
  w kampanii 1939. Lublin 1969
• T. Kryska-Karski - St. Żurakowski. Generałowie Polski Niepodległej. W-wa 1991
• R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006
• Kawalerowie VM 1792-1945, t. III, cz. 1.
  Koszalin 1997

Biogram

• Ur. 17 X 1888 w Ottyni pow. Tłumacz, syn Dymitra i Eleonory z Suchomelów
• Szkołę powszechną i niższe gimnazjum realne ukończył
  w Czerniowcach
• 1907 - ukończył naukę w Korpusie Kadetów w Koszycach
• 1907 - mianowany chor. piechoty i przydzielony do 95 pp armii austriackiej we Lwowie na stanowisku dowódcy plutonu
• 1910 - awans do stopnia ppor. piechoty na stanowisku dowódcy kompanii
• 1914 - awansowany do stopnia porucznika piechoty; brał udział w walkach osłonowych w Małopolsce Wschodniej
  i w bitwie pod Lwowem w rejonie Gniłej Lipy
• 27 VIII 1914 - zostaje ranny i wzięty do niewoli rosyjskiej;
  po wyleczeniu ran został wywieziony do obozu jenieckiego
  na Syberię
• XII 1914 - udało mu się zbiec do Chin i wyjechać do Japonii,
  a stamtąd do Stanów Zjednoczonych
• 1916 - znalazł się w Wlk. Brytanii, gdzie był internowany
• 26 V 1916 - w drodze wymiany wrócił do służby w armii austriackiej i został skierowany na front włoski
• 1917 - awansowany w do stopnia kapitana piechoty
• V 1917 - XI 1918 - walczył w 6 DP, potem jako oficer sztabu 11 BP
• 20 XI 1918 - w Wojsku Polskim
• 20 XI 1918 - 20 I 1919 - pełnił funkcję z-cy szefa V oddziału Sztabu Generalnego
• 20 I - V 1919 - został mianowany szefem sztabu
  Frontu Wołyńskiego
• V - XI 1919 - objął stanowisko szefa sztabu 1 DP Leg.
  i GO gen. E. Rydza-Śmigłego
• Brał udział w walkach na Froncie Wołyńskim i Froncie Białorusko-Litewskim
• XI 1919 - 16 II 1922 - studiował w we francuskiej Wyższej Szkole Wojennej w Paryżu, odbył staż w Sztabie Głównym
  armii francuskiej
• 1920 - został awansowany w do stopnia mjr piechoty,
  a w 1922 do stopnia ppłk. Sztabu Generalnego
• 29 IV - 10 XI 1922 - pełnił funkcję szefa wydziału szkolnego III oddziału Sztabu Generalnego
• 11 XI 1922 - 31 XII 1925 - szef III oddziału Sztabu Generalnego
• 15 VIII 1924 - nominacja na stopień płk. SG piechoty;
  Żonaty z Laurą z Włodzimierskich, miał syna Zdzisława Marcina /ur.1926/ - żołnierza AK ps. "Dunin"
• IV - V 1926 - ukończył kurs dowódców pułków w Rembertowie
• 15 X 1926 - 17 III 1927 - mianowany dowódcą 1 psp
  w Nowym Sączu
• 18 III 1927 - objął stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 25 DP w Kaliszu (do 2 IV 1930)
• 28 X 1930 - objął stanowisko dowódcy 14 DP w Poznaniu, którą dowodził do 18 IX 1939
• 1 I 1933 - mianowany gen. brygady
• 1 IX 1939 - dowodził 14 DP w składzie Armii "Poznań"
• 9 IX 1939 - 14 DP (w składzie GO gen. E. Knolla - Kownackiego) wzięła udział w przeciwnatarciu nad Bzurą
• 12 IX 1939 - wycofanie 14 DP
• 15 - 16 IX 1939 - ponownie uczestniczy w walkach (rejon Emilianowa i Szwarocina); po ciężkich walkach nad Bzurą wykrwawione oddziały 14 DP zostały rozbite
• 17 IX 1939 - wydał dowódcom pułków ostatni rozkaz przebijania się z rejonu Budy Stare przez Bzurę
  pod Witkowicami, potem przez Puszczę Kampinoską
  do Warszawy
• 18 IX 1939 - w czasie kierowania przeprawą przez Bzurę został ciężko ranny odłamkiem pocisku artyleryjskiego
• Zmarł w gajówce Januszew k. Kamionu. Pochowany
  na dziedzińcu kościelnym w Iłowie
• Po wojnie jego prochy ekshumowano i pochowano
  na cmentarzu Powązki w Warszawie