Odznaczenia

  • Virtuti Militari kl. IV i V
  • Order Polonia Restituta klasy IV
  • Krzyż Walecznych 4x
  • Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami

Miejsce pochówku

Bibliografia

  • Roczniki oficerskie 1924, 1928, 1932
  • Z. Mierzwiński. Generałowie II Rzeczypospolitej, Warszawa 1990
  • T. Kryska-Karski - St. Żurakowski. Generałowie Polski Niepodległej, Warszawa 1991
  • R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006
  • Zygmunt Bohusz-Szyszko, "Wrześniowym szlakiem", M.I. Kolin Publishers LTD, Londyn, V 1942 (czysty dochód przeznaczony dla Polakow w Rosji)

Biogram

  • Ur. 19 I 1893 w Chełmie, syn Jakuba /oficera armii rosyjskiej/
    i Heleny z d. Witowskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Chełmie
  • 1907 - 1911 - uczył się w Korpusie Kadetów w Pskowie (Irkuck)
  • 1911-1913 - uczył się w szkole oficerskiej w Moskwie
  • 1913 - był d-cą plutonu w 12 Pułku Grenadierów, w którego szeregach w 1914 brał udział w walkach na froncie I wojny światowej. W czasie walk był czterokrotnie ranny.
  • 1914 - awansowany do stopnia ppor.
  • 1915 - od jesieni w niewoli austriackiej, skąd następnie udało mu się uciec
  • XI 1916 - służył w II Brygadzie Legionów Polskich; awansowany do stopnia por.
  • II 1918 - wzięty do niewoli austriackiej (w czasie przebijania się oddziałów II Brygady przez front pod Rarańczą); osadzony w obozie na Węgrzech
  • VI 1918 - zwolniony, służył w 1 pp PSZ
  • XI 1918 - w Wojsku Polskim; uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Warszawie; awansowany do stopnia kpt.; wpierw d-ca kompanii, potem d-ca baonu 1 pp Leg. w składzie 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Dowodził 2 Kowieńskim Pułkiem Strzelców.
  • 1 VI 1919 - awansowany do stopnia mjr piechoty; walczył
    z bolszewikami na Wileńszczyźnie, Podlasiu i Mazowszu
    (w czasie obrony Płocka został ranny)
  • VIII 1920 - brał udział w kontrofensywie
  • II - IX 1921 - był oficerem sztabu 19 DP
  • X 1921 - IX 1923 studiował w Wyższej Szkole Wojennej
    w Warszawie uzyskując w IX 1923 tytuł oficera SG.
  • X 1923 -V 1925 - kierownik referatu w Oddziale V Sztabu Generalnego WP
  • V 1925 - VII 1926 - szef Oddziału V w Biurze Ścisłej Rady Wojennej
  • V 1929 - I oficer sztabu w Generalnym Inspektoracie
    Sił Zbrojnych
  • 1 I 1928 - awansowany do stopnia ppłk. SG
  • III 1931 - zastępca d-cy 58 pp w Poznaniu
  • IX 1931 - przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza
    na stanowisko d-cy pułku KOP "Głębokie"
  • 1 I 1934 - awansowany do stopnia płk. dypl. piechoty
  • II 1934 - zastępca d-cy KOP
  • VIII 1938 - mianowany d-cą piechoty dywizyjnej 1 DP Leg.
    w Wilnie
  • VIII 1939 - mianowany d-cą piechoty dywizyjnej 16 DP
  • 3 IX 1939 - pełni funkcję d-cy 16 DP (po odwołanym płk dypl. St. Świtalskim); dowodzona przez niego 16 DP toczyła ciężkie walki z Niemcami i wycofywała się z Grudziądza na Włocławek, potem w rejon Łowicza, gdzie została podporządkowana
    gen. T. Kutrzebie - d-cy Armii "Poznań"
  • 9-18 IX 1939 - uczestniczy w walkach nad Bzurą i w walkach o Łowicz (16 dywizja poniosła ciężkie straty)
  • 18 IX 1939 - po przeprawieniu się przez Bzurę resztek oddziałów rozbitej dywizji walczy z oddziałami niemieckiej
    4 DPanc.; w grupie złożonej z kilku kompanii przebija się
    do Warszawy i walczy w jej obronie do kapitulacji 28 IX 1939.
  • X-XII 1939 - przedostał się przez granicę na Węgry
  • I 1940 - dotarł do Francji i wstąpił do organizowanego tam Wojska Polskiego; został mianowany d-cą formowanej Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Dowodził brygadą w walkach z Niemcami pod Narvikiem w Norwegii
  • 3-6 VI 1940 - SBSP została drogą morska przerzucona
    do Francji
  • 15-18 VI 1940 - na tzw. reducie bretońskiej Brygada została rozbita w ciężkich walkach; resztki Brygady ewakuowano
    do Wlk. Brytanii.
  • 19 IV 1940 - awansowany do stopnia gen. bryg.
  • IX 1940 - VIII 1941 - komendant Centralnego Obozu wyszkolenia 1 korpusu Polskiego PSZ w Craword
  • VIII 1941 - po podpisaniu układu Sikorski - Majski stanął
    na czele Polskiej Misji Wojskowej w ZSRR, wysłanej do Moskwy przez Naczelnego Wodza, gen. W. Sikorskiego
  • XII 1941 - z rozkazu gen. W. Andersa przystąpił
    do formowania 7 DP
  • III 1942 - X 1942 - był szefem sztabu Armii Polskiej w ZSRR,
    a po ewakuacji wojsk polskich z ZSRR na Bliski wschód został mianowany d-ca 5 Kresowej DP
  • 16 VI 1943 - pełnił funkcję z-cy d-cy II Korpusu Polskiego
    z którym przebył cały szlak bojowy w kampanii włoskiej
    1944-1945
  • III 1945 - zwycięska bitwa II Korpusu gen. Bohusza-Szyszko pod Anconą
  • 1 VI 1945 - awans do stopnia gen. dyw. i służba w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia
  • 1947 - po demobilizacji zamieszkał w Londynie; brał czynny udział w polskim życiu emigracyjnym, zajmował się publicystyką i pisarstwem historycznym, brał aktywny udział w działalności kombatanckiej
  • 20 VI 1982 - zmarł w Londynie. Urnę z jego prochami pochowano na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
© SH Cytadela, DGW zaktualizowano: 15.02.2010 8:07 statystyka