Odznaczenia
- Virtuti Militari kl. 5 nr 2245
- Polonia Restituta kl. 3
- Krzyż Niepodległosci
- Krzyż Walecznych 4x
- Złoty Krzyż Zasługi 2x
- francuska Legia Honorowa 3 i 5 kl.
- Pośmiertnie nadano mu VM 4 kl. nr 00245 i 3kl.
nr 00014.
miejsce pochówku
kwatera A 29, rząd 6, grób 30

Bibliografia
- Mój pierwszy strach, 1930
- Roczniki oficerskie MSWoj. 1924,1928,1932
- T. Kryska - Karski - St. Żurakowski.
Generałowie Polski Niepodległej. W-wa 1991
- W. K. Cygan. Oficerowie LP 1914-1917.
Słownik Biograficzny, t. IV. W-wa 2006
- R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006
|
Biogram
- Ur. 13 I 1894 w Skotnikach, pow. Sandomierz,
syn Maksymiliana i Wandy z Russockich.
- 1912 - ukończył Szkołę Handlową w Radomiu, rozpoczął studia w Akademii Handlowej w St. Gallen w Szwajcarii
- VIII 1913 - po odbyciu letniego kursu w Stróży był k-dtem oddziału Związku Strzeleckiego w St. Gallen
- 1914 - uczestniczył w kursie instruktorskim na oleandrach
- 6 VIII 1914 - wszedł w skład patrolu W. Beliny-Prażmowskiego, biorąc udział w rekonesansie za kordon graniczny w kierunku Jędrzejowa. Pełnił funkcję adiutanta szwadronu kawalerii
- 9 X 1914 - mianowany ppor. kawalerii
- 12 XI 1914 - dowódca II plutonu 1 szwadronu
1 p. uł. Legionów Polskich
- 1 I 1915 - awansowany do stopnia por. kawalerii
- VII 1917 - dowodził 1 szwadronem 1 p. uł. Legionów aż do kryzysu przysięgowego w Legionach; przeszedł całą kampanię wojenną pułku, wiosna 1917 był wykładowcą w szkole oficerskiej Legionów; po kryzysie przysięgowym zataił stopień oficerski, został internowany w obozie w Szczypiornie
- 15 VIII 1917 - zdemaskowany
- IX 1917 - wywieziony do Havelbergu, a miesiąc później
do Rastadt
- XII 1917 - więziony w Werl
- X 1918 - uwolniony; powrócił do kraju i brał udział
w formowaniu 1 pułku (potem 1 p. szwol. im. Józefa Piłsudskiego)
- 16 XI 1918 - zastępca d-cy pułku
- 17 XII 1918 - awansował na stopień rtm. kawalerii; uczestniczył w walkach na froncie litewsko - białoruskim. Odkomenderowany do francuskiej szkoły jazdy w Saumur
(do VIII 1920)
- 11 VI 1920 - mianowany ppłk. kawalerii z starszeństwem
od 1 IV 1920
- 18 VIII 1920 - objął dowództwo VIII Brygady Jazdy
(do 1 V 1921, czasowo dowodził też 2 Dyw. Jazdy.)
- 17 IX 1920 - odniósł zwycięstwo nad oddziałami bolszewickiej 1 Armii Konnej pod Klewaniem
- 1 X 1921 - po powrocie i ukończeniu szkoły w Saumur, wraca do kraju; zostaje instruktorem (potem głównym instruktorem)
w Centralnej Szkole Jazdy w Grudziądzu; zweryfikowany
w stopniu ppłk. kawalerii z starszeństwem od 1 VI 1919
- 1 VII 1924 - awansowany z dniem do stopnia płk. kawalerii; ukończył w Warszawie kurs dla wyższych dowódców
w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie
- 5 VI 1924 - dowódca 15 p. ułanów w Poznaniu
- V 1926 - podczas przewrotu majowego opowiedział się razem
z pułkiem po stronie legalnego rządu; po przewrocie był członkiem Komisji Likwidacyjnej gen. L. Żeligowskiego, zajmującej się badaniem działań zbrojnych w V 1926 r.
- 11 VIII 1927 - dowodził 9 Samodzielną Brygadą Kawalerii
- 1 I 1930 - mianowany gen. brygady; został mianowany
na stanowisko prezesa zarządu okręgu Polskiej Macierzy Szkolnej i prezesa Wschodnio - Kresowego Klubu Jazdy
- 1937 - objął dowództwo Pomorskiej Brygady Kawalerii
- VIII 1939 - został dowódcą GO "Czersk" w składzie
Armii "Pomorze"
- 1 IX 1939 - dowodził GO "Czersk" w walkach na Pomorzu;
po rozbiciu GO otrzymał dowództwo GO własnego imienia,
którą dowodził w walkach nad Bzurą; ciężko ranny w walce
z Niemcami pod Tułowicami, zmarł tego samego dnia w niewoli niemieckiej
- Pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach
w Warszawie
|