Odznaczenia

  • Order Orła Białego (pośmiertnie w 1995)
  • Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari (1942)
  • Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (1923)
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Niepodległości z Mieczami
  • Krzyż Walecznych 4x (1922)
  • Krzyż Walecznych 4x (1939-1943)
  • Złoty Krzyż Zasługi 2x
  • Krzyż Armii Krajowej (pośmiertnie w 1967)
  • Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
  • Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921
  • Gwiazda Wytrwałości
  • Krzyż Oficerski Legii Honorowej (Francja, 1937)
  • Krzyż Komandorski Legii Zasługi (pośmiertnie
    9 VIII 1984 przez prezydenta USA Ronalda Regana)

Miejsce pochówku

kwatera A 26, grób przy pomniku "Gloria Victis"

Bibliografia

  • Stefan Rowecki: Umocnienia polowe. Warszawa: Komisja Wojskowa, Szkoła Podchorążych W.P., 1918
  • Stefan Rowecki: Umocnienia polowe. Cz. 2 Kurs
    I-ej klasy. Warszawa: Komisja Wojskowa, Szkoła Podchorążych W. P., 1918
  • Stefan Rowecki: Atlas (100 rysunków) do Umocnień polowych wojny pozycyjnej (część II-ga). Warszawa: Komisja Wojskowa, Szkoła Podchorążych W.P., 1918
  • Stefan Rowecki: Umocnienia polowe. Warszawa: Księgarnia Wojskowa, M.S.Wojsk. Departament Naukowo-Szkolny, 1919
  • Stefan Rowecki: Umocnienia polowe. Atlas. Warszawa: Księgarnia Wojskowa, M.S.Wojsk. Departament Naukowo-Szkolny, 1919
  • Stefan Rowecki, Seweryn Elterlein: Czerwona Armja Bolszewicka: (jej organizacja, wartość i taktyka): opracowane na podstawie doświadczeń bojowych
    z 1918-20 r.,Drukarnia D-wa 4 Armii, 1920
  • Stefan Rowecki: Okopywanie się i urządzanie pozycji. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1921
  • Stefan Rowecki: Walki uliczne. Warszawa: Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1928
  • Stefan Rowecki: Propaganda jako środek walki. 1932
  • Stefan Rowecki (red.): Przegląd Wojskowy. Warszawa: Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Oddział II Sztabu Generalnego
    i Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1924-1935.
  • Stefan Rowecki: Wspomnienia i notatki: czerwiec wrzesień 1939. [S.l. s.n.], [ 1980 ].
  • Stefan Rowecki: Dzieje oręża polskiego. [S.l.] "Wolny Polak", [ 1983 ].
  • Stefan Rowecki: Wspomnienia i notatki autobiograficzne (1906-1939)
  • Andrzej Krzysztof Kunert, Józef Szyrmer, Warszawa, Sp. Wyd. Czytelnik, 1988
  • Tadeusz Żenczykowski, Generał Grot. U kresu walki, Wydawnictwo Polonia, Londyn, 1983
  • Tomasz Szarota, Stefan Rowecki "Grot". Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1985
  • Irena Rowecka-Mielczarska, Ojciec. Wspomnienia córki gen. Grota-Roweckiego. Sp. Wyd. Czytelnik, 1985
  • Grzegorz Mazur: Biuro Informacji i Propagandy SZP-ZWZ-AK 1939-1945. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987
  • Grzegorz Mazur, Biuro Informacji i Propagandy SZP-ZWZ-AK 1939-1945, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1987
  • Cezary Leżeński, Bez buławy. Generała "Grota" żołnierski los. Wydawnictwo LSW, Warszawa, 1988
  • Andrzej Krzysztof Kunert, Tomasz Szarota, Generał Stefan Rowecki "Grot" , Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa, 2003

Biogram

  • Ur. 25 XII 1895 w Piotrkowie Trybunalskim; syn Stefana Augusta Leona i Zofii z Chrzanowskich
  • 1906 - rozpoczął naukę w gimnazjum polskim w Piotrkowie Trybunalskim
  • 1911 - był współorganizatorem, a następnie stał na czele pierwszego tajnego zastępu skautowego w Piotrkowie Trybunalskim
  • 1912 - rozpoczął studia techniczne w Warszawie, w Szkole Mechaniczno-Technicznej H. Wawelberga i S. Rotwanda
  • 1913 - wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich w Warszawie
  • I 1914 - po ukończeniu kursu podoficerskiego w Rabce dowodził IV plutonem kompanii warszawskich Polskich Drużyn Strzeleckich
  • VII 1914 - wyjechał potajemnie na kurs oficerski w Nowym Sączu (w zaborze austriackim)
  • 1914 - wstąpił do Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego; walczył w I. Brygadzie Legionów Polskich
  • 11 VIII 1917 - po kryzysie przysięgowym przebywał w obozie dla internowanych oficerów Legionów w Beniaminowie
  • II 1918 - wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej (tzw. Polnische Wehrmacht)
  • 27 III 1918 - został mianowany porucznikiem, został wykładowcą przedmiotu "umocnienia polowe", w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej
  • 1918-1919 - ukończył dodatkowo kurs fortyfikacyjny
    i minerski w Modlinie
  • 1918 - uczestniczył w rozbrajaniu okupantów niemieckich
  • 1919-1920 - walczył w wojnie polsko-bolszewickiej,
    m.in. jako szef Oddziału II Frontu Południowo-Wschodniego
    i Grupy Uderzeniowej gen. Edwarda Rydza-Śmigłego
  • 1921-1922 - był słuchaczem kursu doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej; uzyskał tytuł oficera Sztabu Generalnego
  • 1923-1926 - został przydzielony do Wojskowego Instytutu Naukowo-Oświatowego na stanowisko
    szefa Wydziału I Naukowego
  • 1921-1926 - był oficerem Biura Ścisłej Rady Wojennej
  • IX 1926-1930 - obejmował stanowisko I oficera sztabu w Inspektoracie Armii gen. dyw. Józefa Rybaka; był założycielem
    i redaktorem "Przeglądu Wojskowego"
  • 1930-1935 - pełnił funkcję dowódcy 55 Poznańskiego Pułku Piechoty w Lesznie
  • XI 1935 - objął dowodzenie Brygadą KOP "Podole"
  • VII 1938 - został dowódcą piechoty dywizyjnej 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach
  • 10 VI 1939 - minister spraw wojskowych, gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki zaproponował mu objęcie dowództwa nad drugą
    w Wojsku Polskim brygadą pancerno-motorową
  • 20 VI 1939 - wyznaczony został na stanowisko dowódcy Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej
  • 4 IX 1939 - podporządkowany został gen. dyw. Tadeuszowi Piskorowi, dowódcy Armii "Lublin"; dowodził brygadą w obronie środkowej Wisły, a później w pierwszej bitwie pod Tomaszowem Lubelskim; po kapitulacji armii uniknął niewoli
    i powrócił do Warszawy
  • 5 X 1939 - został zastępcą komendanta Służby Zwycięstwu Polski, gen. bryg. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza
  • 3 V 1940 - został mianowany generałem brygady i komendantem Obszaru Warszawskiego ZWZ; następnie komendantem obszaru Polski pod okupacją niemiecką
  • 30 VI 1940 - został komendantem głównym ZWZ i dowódcą
    Sił Zbrojnych w Kraju
  • Był wówczas inicjatorem powołania stanowiska Delegata Rządu na Kraj, co zaproponował gen. Władysławowi Sikorskiemu
    w 1940
  • XII 1940 - utworzył w Biurze Informacji i Propagandy specjalną komórkę N
  • X 1941 - przekształcił komórkę N w Samodzielny Podwydział N, tzw. Akcję N (dywersja, wojna psychologiczna propaganda wymierzona przeciwko okupantowi niemieckiemu); wyniki pracy Akcji N były regularnie przesyłane przez gen. Roweckiego
    do Rządu Polskiego w Londynie
  • XI-XII 1941 - utworzył organizację "Wachlarz" łącząć najważniejsze organizacjei konspiracyjne w kraju w jednolite wojsko podziemne, od 1942 występujące jako Armia Krajowa
  • 14 II 1942 - został komendantem głównym Armii Krajowej, dokonał jej restrukturyzacji, usprawnił system dowodzenia, stanwczo sprzeciwiał się współpracy z komunistami z PPR
    z nieoficjalnym przedstawicielem Michałem Żymierskim na czele (wówczas agentem NKWD)
  • 1942 - nadzorował przygotowanie planu powstania powszechnego
  • 7 XII 1942 - pełnił funkcję Delegata Ministra Obrony Narodowej w Kraju
  • 30 VI 1943 - został zdekonspirowany i aresztowany przez Gestapo w Warszawie
  • (zdradzony przez agentów Gestapo ulokowanych w wywiadzie AK), następnie przewieziony do Berlina, gdzie odrzucił niemiecką propozycję współpracy m.in. w planowanej akcji antybolszewickiej
  • VII 1943 - osadzony w obozie koncentracyjnym
    w Sachsenhausen
  • 1 - 2 VIII 1944 - zamordowany w obozie koncentracyjnym
    w Sachsenhausen z rozkazu Himmlera (na wieść o wybuchu powstania warszawskiego)
© SH Cytadela, DGW zaktualizowano: 15.02.2010 8:07 statystyka