Odznaczenia

  • Virtuti Militari kl. 5 i 4
  • Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych 4x
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
  • pośmiertnie amerykańskim Legion of Merit

Miejsce pochówku

kwatera A 26, grób przy pomniku "Gloria Victis"

Bibliografia

  • Roczniki oficerskie 1924, 1928, 1932
  • W. Chocianowicz. W 50 Lecie powstania WSWoj.
    w Warszawie. Londyn 1969
  • Ney-Krwawicz. Komenda Główna AK 21939-1945. Warszawa 1990
  • K. A. Kunert. Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1944 t. II Warszawa 1978
  • M. Porwit. Spojrzenia poprzez moje życie. Warszawa 1986
  • A. Przemyski. Ostatni Komendant Generał Leopold Okulick
  • i. Lublin 1990
  • R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006

Biogram

  • Ur. 12 XI 1898 w Bartucicach koło Okulic, pow. Bochnia,
    syn Błażeja i Anny z d. Korcyl, w rodzinie chłopskiej
  • 1909 - ukończył szkołę ludową w Okulicach
  • 1914 - ukończył pięć klas gimnazjum w Bochni (świadectwo dojrzałości otrzymał w tymże gimnazjum w IV 1919)
  • V 1913 - wstąpił do Związku Strzeleckiego w Bochni
  • V 1914 - ukończył szkolenie zdając egzamin podoficerski
  • VIII 1914 - wstąpił ochotniczo do Legionów Polskich
    w Krakowie
  • 20 X 1914 - został zwolniony do domu z powodów zdrowotnych; kontynuował naukę
  • 15 VI 1915 - ponownie zameldował się do służby w Legionach
    i został przydzielony do 3 pp. Leg. II Brygady (ps. "Sęp")
  • X 1916 - awansowal w do stopnia sierżanta piechoty
  • 1917 - uczęszczał na kurs oficerski w Zegrzu
  • VII 1917 - w czasie kryzysu przysięgowego w odmówił złożenia przysięgi
  • 18 IX 1917 - jako poddany austriacki został wcielony
    do 93 pp armii austro-węgierskiej
  • I-III 1918 - przebywał w szkole oficerów rezerwy
    w Koszycach; został skierowany na front włoski
  • XI 1918 - sformował w Bochni z uczniów gimnazjum pluton POW (włączony w skład 4 pp Leg.)
  • 14 XI 1918 - wyruszył na odsiecz Lwowa w stopniu pchor. dowodcy plutonu 5 kompanii; uczestniczył w walkach
    o Przemyśl i Lwów, potem w walkach na froncie ukraińskim
    i w okolicach Lwowa
  • 3 II 1919 - został ciężko ranny podczas podjętej na ochotnika akcji zniszczenia stanowiska karabinów maszynowych
  • V 1919 - po powrocie do zdrowia w uczestniczy w szeregach
    4 pp. Leg. w walkach na froncie bolszewickim
  • 11 VI 1919 - wyróżnił się w walkach pod Wołożynem
  • 10 VII 1919 - odznaczył się męstwem w walkach pod Mołodecznem, gdzie znow zostaje ranny (do VIII 1919
    w szpitalu)
  • 1 VI 1920 - walcząc w rejonie Wołkowyska zostaje ciężko ranny pod Berezyną (jako dowódca kompanii w stopniu
    ppor. 4 pp Leg.)
  • VIII 1920 - po wyleczeniu ran powraca na front (jako p.o. dowódcy batalionu 4 pp Leg.) i bierze udział w kontrofensywie spod Warszawy; po zakończeniu walk wraz z 4 pp Leg. jako dowódca kompanii stacjonuje kolejno w Suwałkach,
    Białej Podlaskiej i Kielcach
  • 1922 - zweryfikowany przez Ministerstwo Spraw Wojskowych w stopniu kpt. sł. st. z starszeństwem 1 VI 1919
  • 1922 - ożenił się z Władysławą z d. Jabłońskiej (1900-1989)
  • 1923-1925 - był słuchaczem III promocji w Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie
  • 1 XI 1925 - przeniesiony do DOK III Grodno, na stanowisko kierownika referatu mobilizacyjnego
  • 1 I 1928 - awansowany do stopnia majora Sztabu Generalnego
  • 1 II 1928 - p.o. szefa Wydziału Ogólnego i od 1929 kierownika Okręgowego Urzędu WF i PW
  • 21 IV 1930 - 10 VII 1931 - mianowany dowódcą 1 Batalionu 75 pp stacjonującego w Rybniku
  • VII 1931 - został wykładowcą taktyki broni połączonych
    w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie
  • 21 IV 1934 - 20 IX 1935 - mianowany szefem sztabu 13 DP
    w Równem na Wołyniu
  • X 1935 - przeniesiony na stanowisko szefa Wydziału "Wschód" w Oddziale III (operacyjnym) Sztabu Głównego; uczestniczył
    w opracowaniach planu wojny z ZSRR, w tym też planu "Wschód"
  • 1 I 1936 - awansowany do stopnia ppłk dypl. piechoty
  • 1 IV 1939 - mianowany szefem Wydziału Sytuacyjnego
    i zastępcą szefa Oddziału III.; uczestniczy w opracowaniach planu operacyjnego "Zachód"
  • 31 VIII - 1 IX 1939 - pełniąc dyżur w Sztabie Głównym zarządził alarm w związku z wybuchem wojny
  • 6 IX 1939 - na własną prośbę pozostał w okrążonej przez Niemców Warszawie jako oficer łącznikowy Naczelnego Wodza przy sztabie Dowództwa Obrony Warszawy
  • 10 IX 1939 - bierze udział w obronie Warszawy jako szef sztabu odcinka Warszawa-Zachód
  • 18 IX 1939 - walczy jako dowódca zgrupowania na Woli
  • 27 IX 1939 - w obliczu decyzji gen. dyw. Juliusza Rómmla
    o kapitulacji miasta zamierzał przedostać się na Węgry,
    jednak jeszcze tego samego dnia oddał się do dyspozycji
    gen. M. Karaszewicza-Tokarzewskiego
  • 28 IX 1939 - został zaprzysiężony do Służby Zwycięstwu Polski. Należał do grupy oficerów organizujących SZP
  • X 1939 - pełnił funkcję dowódcy wojewódzkiego SZP Łódź,
    a od I 1940 k-dta Okręgu ZWZ Łódź, gdzie mieszkał początkowo przy ul. Kilińskiego 117 zameldowany pod fałszywym nazwiskiem Johann Müller
  • III 1940 - przekazal rozkaz komendanta płk. dypl. Stefana Roweckiego, nakazujący mjr. Henrykowi Dobrzańskiemu ps. "Hubal" rozwiązanie jego oddziału i przejście do konspiracji
  • 1 VII 1940 - został awansowany do stopnia
    płk. dypl. piechoty
  • 14 VIII 1940 - zdekonspirowany na terenie Łodzi i zagrożony aresztowaniem został odwołany z funkcji i przeniesiony
    do KG ZWZ w Warszawie, gdzie przez miesiąc pełnił funkcję inspektora KG ZWZ
  • X 1940 - został mianowany komendantem Obszaru Nr 2 (Białystok) i 3 (Lwów) pod okupacją sowiecką z siedzibą
    we Lwowie
  • 23 X 1940 - wyruszył z Warszawy do Lwowa (pod nazwiskiem Jan Mrówka)
  • 21-22 I 1941 - został aresztowany przez NKWD we Lwowie przy ul. Zadwórzańskiej 117 i wywieziony do Moskwy, gdzie osadzono go na Łubiance, a w IV 1941 w więzieniu Lefortowo, skad został zwolniony 12 VIII 1941
  • VIII 1941 - mianowany szefem Sztabu Armii Polskiej
    gen. Władysława Andersa w ZSRR
  • 4 XII 1941 i 18 III 1942 - dwukrotnie uczestniczył
    w rozmowach gen. Władysława Andersa ze Stalinem
  • 21 III 1942 - mianowany dowódcą 7 DP formowanej
    w Kermine w Uzbekistanie
  • VI 1942 - odwołany do dyspozycji Naczelnego Wodza WP
  • IX 1942 - przybył do Londynu i zgłosił się do pracy konspiracyjnej w Kraju
  • 26 VI 1943 - pozostawał w dyspozycji Naczelnego Wodza WP; przydzielony do Oddziału VI Naczelnego Wodza WP
  • 1 X 1943 - został organizatorem i komendantem Bazy nr 10
    w Ostuni k/Bari we Włoszech
  • 21-22 V 1944 - po szkoleniu - zrzucony do kraju w nocy
    na placówkę "Kos" w okolicy Wierzbna k/Proszowic; jednocześnie awansowany do stopnia gen. brygady (z dnia 22 V 1944)
  • 3 VI 1944 - objął funkcję zastępcy Szefa Sztabu K-dy Gł. AK
  • 8 VII 1944 - stracił syna Zbigniewa (1924-1944), który poległ pod Osimo k/Ankony jako podchorąży 1 pułku artylerii
    II Korpusu
  • 27 VII 1944 - mianowany dowódcą organizacji "NIE"
  • 01 VIII 1944 - po wybuchu Powstania Warszawskiego pozostał zakonspirowany
  • 06 IX 1944 - p. o Szefa Sztabu Komendy Gł. AK. (po ciężkim zranieniu gen. T. Pełczyńskiego 4 IX 1944)
  • X 1944 - po upadku powstania Komendant Gł. AK
    gen. T. Komorowski wyznaczył go swoim następcą;
    gen. Okulicki opuścił Warszawę wraz z ludnością cywilną
  • 21 XII 1944 - formalna nominacja na stanowisko Komendanta Gł. AK przez prezydenta RP W. Raczkiewicza; przebywał
    na terenie Piotrkowa Trybunalskiego, Częstochowy
  • 19 I 1945 - rozwiązaniu AK w podwarszawskim Milanówku, Podkowie Leśnej i w Pruszkowie; nadal kierował strukturami konspiracji podejmując jednocześnie akcję zakonspirowania kadry, broni i sprzętu
  • I 1945 - zatwierdził wnioski awansowe i odznaczeniowe
    dla żołnierzy AK
  • 27 III 1945 - w wyniku prowokacji NKWD został aresztowany w Pruszkowie i wywieziony do Moskwy, gdzie go uwięziono
    na Łubiance
  • 18 - 21 VI 1945 - w tzw. procesie szesnastu toczącym się przed Kolegium wojskowym Sądu Najwyższego w Moskwie został skazany na 10 lat więzienia
  • 24 XII 1946 - zamordowany w wyniku wydanego tajnego wyroku przez OSO NKWD; na Łubiance znajduje się
    jego symboliczny grób
© SH Cytadela, DGW zaktualizowano: 15.02.2010 8:07 statystyka