Odznaczenia

  • Virtuti Militari kl. III /pośmiertnie/
  • V kl. , Order Polonia Restituta
  • kl. III i IV, Krzyż Walecznych
  • 3x Złloty Krzyż Zasługi
  • Order Francuskiej Legii Honorowej
    i inne odznaczenia zagraniczne

Miejsce pochówku

Al. Zasłużonych, rząd A 30 II, półkole, grób 8

Bibliografia

  • Roczniki oficerskie: 1923,1924,1928,1932
  • Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006
  • T. Jurga. Obrona Polski 1939. W-wa 1990
  • T. Kryska-Karski-St. Żurakowski. Generałowie Polski Niepodległej. W-wa 1991
  • Z. Mierzwiński. Generałowie II Rzeczypospolitej.
    W-wa 1990
  • W. Chocianowicz. w 50-lecie powstania
    MSWoj. Warszawie, Londyn 1969;
  • P. Bauer - B. Polak. Armia Poznań w wojnie obronnej 1939. Poznań 1983
  • Stanisław Żochowski , Monografia Tadeusza Kutrzeby, wyd. "Gryf", Londyn 1966
  • Tadeusz Kutrzeba, Wojna bez walnej bitwy,
    wyd. Bellona,

Biogram

  • Ur. 15 IV 1886 w Krakowie, syn Tomasza
    /kpt. armii austriackiej/ i Ludwiki z d. Szula.
  • 1896-1900 - uczył się w wojskowej szkole w Fischau
  • 1900-1903 - uczył się w wyższej szkole realnej w Hranicach
  • 1903 - zdał maturę w Państwowym Gimnazjum Realnym
    we Wiedniu
  • 1903-1906 - studiował na wydziale saperskim Wojskowej Akademii Technicznej
  • 1906 - mianowany ppor. saperów
  • 1906-1910 - pełnił służbę w 9 batalionie saperów w Krakowie
  • 1910 do 1913 - studiował w Akademii Sztabu Generalnego
    we Wiedniu
  • 1911 - został awansowany do stopnia por. sap.
  • 1913-1914 - służył w dowództwie twierdzy Sarajewo, później jako oficer sztabu 2 Brygady Art. Górskiej walczył na froncie serbskim
  • 15 III 1915 - oficer łącznikowy w sztabie niemieckiego
    XXIV Korpusu walczącego w Karpatach
  • 1915 - awans do stopnia kpt. SG saperów
  • VI 1915 - skierowany na front włoski, gdzie pełnił funkcje szefa sztabu inspektoratu fortyfikacji w dowództwie grupy
    w Tyrolu, mianowany później szefem sztabu wojsk technicznych Grupy Armii na froncie włoskim
  • 1 VIII 1916 - szef sztabu inspekcji fortyfikacji w dowództwie wojsk austriackich
  • IX 1916 - oficer łącznikowy przy dowództwie
    niemieckiej 9 Armii na froncie rumuńskim
  • IV 1917 - powtórnie na froncie rosyjskim jako I oficer, potem zastępca szefa sztabu w ekspozyturze 4 Armii
    przy dowództwie niemieckiej GO na Wołyniu
  • III 1918 - szef sztabu bazy austriackiej w mieście Braiła
    nad Dunajem
  • 28 X 1918 - po upadku monarchii wyjechał do Krakowa
    i rozpoczął pracę w Wydziale Wojskowym Polskiej Komisji Likwidacyjnej
  • 29 XI 1918 - w Wojsku Polskim w Oddziale I Sztabu Generalnego
  • XII 1918 X 1919 - w Oddziale III Sztabu Generalnego
  • X 1919 - IV 1920 - szef sztabu 1 DP Leg., a następnie
    Grupy Operacyjnej gen. E. Rydza-Śmigłego
  • XII 1919 - awans do stopnia majora
  • IV 1920 - szef sztabu 3 Armii; uczestniczył w wyprawie wojsk polskich na Kijów
  • VI 1920 - szef sztabu Frontu Płd-Wsch. - na czas odwrotu
  • VIII 1920 - w czasie bitwy warszawskiej szef sztabu Frontu Środkowego, potem szef sztabu 2 Armii
  • 1 IX 1920 - awans do stopnia ppłk. Sztabu Generalnego
  • I - V 1921 - wykładowca taktyki ogólnej w Wyższej Szkole Sztabu Generalnego
  • V 1920 - 23 XII 1926 - szef sekcji planów, później szef
    IIIa Oddziału Biura Ścisłej Rady Wojennej
  • V 1922 - awansowany do stopnia płk. SG ze starszeństwem od 1 VI 1919
  • 3 XII 1924 - II zastępca szefa Sztabu Generalnego
  • II 1926 - I zastępca szefa Sztabu Generalnego
  • 1 I 1927 - mianowany generałem brygady
  • XI 1928 - IX 1939 - komendant Wyższej Szkoły Wojennej
    w Warszawie; równolegle od 1935 pełnił funkcję generała
    do prac przy GISZ
  • 19 III 1939 - awans na generała dywizji
  • 23 III 1939 - mianowany inspektorem armii na odcinku "Poznań", po VIII 1939 dowódcą Armii "Poznań'
  • 9-17 IX 1939 - autor i inicjator zwrotu zaczepnego nad Bzurą, jako dowódca dwu Armii - "Poznań' i "Pomorze"
  • 22 -28 IX 1939 - po przebiciu się resztek obu armii - zastępca dowódcy Armii "Warszawa"
  • 27 IX 1939 - w imieniu Dowództwa Obrony Warszawy prowadzIł rozmowy kapitulacyjne
  • 28 IX 1939 - w niewoli niemieckiej, kolejno w oflagach
    IV A Hohenstein, IV B Königstein, VII A Murnau.
  • 29 IV 1945 - po wyzwoleniu przez U. S. Army objął dowództwo nad oficerami
  • VII 1945 - otrzymał propozycję objęcia stanowiska
    Ministra Obrony Narodowej, którego jednak nie przyjął
  • X 1945 - przewodniczył Komisji Historycznej Kampanii Wrześniowej i PSZ na Zachodzie, uczestniczył również
    w tworzeniu Instytutu im. gen,. w. Sikorskiego w Londynie (zaawansowane prace przerwała mu nieuleczalna choroba nowotworowa)
  • 8 I 1947 - zmarł w szpitalu w Londynie, nie wybudziwszy się po operacji. Został pochowany z honorami wojskowymi
    na cmentarzu Brookwood
  • 1957 - zgodnie z jego wolą prochy przewieziono do polski; generała pochowano w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
© SH Cytadela, DGW zaktualizowano: 15.02.2010 8:07 statystyka