Odznaczenia

  • Krzyż Virtuti Militari IV klasy
  • Krzyż Walecznych

Miejsce pochówku

kwatera A 24, rząd 12, grób 14

Biogram

  • Urodził się 23 maja 1910 w Krakowie jako syn lekarza.
  • 1924 - po śmierci matki (gdy miał 9 lat, umarł mu ojciec)
    w 14. roku życia został przyjęty do Korpusu Kadetów Nr 2.
  • VI 1928 - otrzymał maturę z wyróżnieniem i jako jeden
    z najlepszych absolwentów skorzystał z prawa wyboru broni, obierając sobie dalszą służbę w wojskach saperskich.
  • VIII 1931 - ukończył Szkołę Podchorążych Inżynierii
    w Warszawie, rozpoczął służbę w 3 baonie saperów w Wilnie
  • 1934 - przeniesiony do Batalionu Mostowego w Kazuniu,
    gdzie objął dowodzenie plutonem
  • VII 1937 - powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie
  • 18 VIII 1939 - ukończył studia (XVIII promocja), uzyskując tytuł oficera dyplomowanego w stopniu kapitana, stając się wówczas jednym z najmłodszych oficerów WP w tym stopniu
  • 1 IX 1939 - w Samodzielnej Grupie Operacyjnej "Narew",
    a następnie w Grupie Operacyjnej "Polesie"
  • 5 X - po kapitulacji pod Kockiem skorzystał z pozwolenia
    gen. Kleeberga i nie poszedł do niewoli
  • XI 1939 - dotarł do Warszawy
  • XII 1939 - wszedł do tzw. sztabu dywersji SZP, stworzonego
    i kierowanego przez mjr F. Niepokólczyckiego
  • 1942 - był dowódcą Oddziałów Dyspozycyjnych, potem Oddziałów ("Motor" - "Sztuka") Kedywu Komendy Głównej AK, używając pseudonimów: "Ziomek", "Rudzki", "Kalinowski", "Lipiński", później "Dyrektor"
  • XI 1942 - awansowany do stopnia majora; często osobiście dowodził zespołami żołnierzy w akcjach dywersyjnych
  • XII 1943 - mjr "Oliwa" otrzymał nominację na stanowisko szefa sztabu Okręgu Wołyń
  • 2 II 1944 - "Oliwa" wyjechał ponownie do Kowla,
    a 5 lutego 1944. dotarł do kwatery dowodzenia płk. "Lubonia": w myśl przywiezionych przez "Oliwę" rozkazów, płk "Luboń" udał się do Warszawy na nowe stanowisko, zaś mjr dypl. "Oliwa" przejął dowództwo Okręgu Wołyń
  • 11 II 1944 - objął dowództwo powstałej z sił Okręgu
    27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.
  • 18 IV 1944 - Jan Wojciech Kiwerski poległ tragicznie w rejonie futoru Dobry Kraj w okolicznościach do dziś nie w pełni wyjaśnionych
  • Pochowany został w rejonie gajówki Stężarzyce, w lasach mosurskich na Wołyniu.
  • IX 1989 - jego zwłoki ekshumowano i umieszczono tymczasowo w Kościele Garnizonowym w Warszawie
  • 21 IV 1990 - zostały uroczyście złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Kwaterze Harcerskiego Batalionu AK "Zośka" (wraz z nim pochowano dwóch żołnierzy poległych podczas odbijania jego zwłok)
  • 20 IV 1990 - prezydent RP awansował go na stopień
    generała brygady
© SH Cytadela, DGW zaktualizowano: 15.02.2010 8:07 statystyka